Re: Σεισμός στην Ιαπωνία

#131
Η ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ

Όπως βλέπουμε στο σχέδιο κατά την μετατόπιση του εδάφους με κάποια επιτάχυνση δημιουργείται στο ανώτατο άκρο του τοιχώματος η δύναμη Αδράνειας ( κόκκινου χρώματος ) η οποία ακολουθεί μία κυκλική διαδρομή μέσα από την δομή του τοιχώματος και ξανά επιστρέφει στο ανώτατο άκρο από όπου ξεκίνησε. Στο τοίχωμα Β βλέπουμε ότι η δύναμη αυτή περνά μέσα από την πεδιλοδοκό και την δοκό και την σηκώνει επάνω ενώ το άλλο άκρο τους κατεβαίνει προς τα κάτω κάμπτοντας τον κορμό τους μέχρι αστοχίας. Εκεί οδηγούν τις δυνάμεις σήμερα. Όπως βλέπουμε στο τοίχωμα Α οι δυνάμεις αφού ολοκληρώσουν την κυκλική διαδρομή τους και καταλήξουν στο ανώτατο άκρο του τοιχώματος τις παραλαμβάνει ο τένοντας του μηχανισμού της ευρεσιτεχνία και τις εκτρέπει μέσα στο έδαφος. Με αυτήν την μέθοδο σχεδιασμού οδηγούμε αυτές τις εντάσεις μέσα στο έδαφος και κατ αυτόν τον τρόπο τις αφαιρούμε πάνω από την δοκό και την πεδιλοδοκό. Κατ αυτόν τον τρόπο σταματάμε την παραμόρφωση του φέροντα οργανισμού υπεύθυνη για τις αστοχίες του σεισμού.
Εικόνα

Πολλοί μου λένε ότι τα πειράματα που έκανα και είχαν για εμένα τρομερή επιτυχία δεν φανερώνουν την αξία της αντισεισμικής μου ευρεσιτεχνίας διότι το μέγεθός τους είναι μικρό. Πραγματικά ένα πείραμα υπό κλίμακα δεν έχει τα ίδια μεγέθη με μία φυσική κατασκευή διότι έχει άλλη μάζα, δημιουργούνται διαφορετικές εντάσεις. Εν τούτης όταν το δοκίμιο υπό κλίμακα έχει την μικροκλίμακα μέσα στην δομή του και άλλα μεγέθη όπως το μέτρο ελαστικότητας, το πλάτος ταλάντωσης, τότε μπορεί να δώσει μετρήσιμα αποτελέσματα τα οποία να προσεγγίζουν με ένα στατιστικό λάθος + - 10% τα μεγέθη μιας κανονικής μεγάλης κατασκευής.
Αν και εγώ προσπάθησα και κατασκεύασα το πειραματικό δοκίμιο υπό κλίμακα με τους κανόνες της μικροκλίμακας και έκανα και μετρήσεις επιτάχυνσης και εντάσεων που αναπτύχθηκαν πάνω στο δοκίμιο, εν τούτης υποψιαζόμενος ότι θα αμφισβητήσουν τα πειράματά μου, θέλησα να κάνω και μία άλλη μέτρηση η οποία δεν χωρά ουδεμία αμφισβήτηση για το όφελος της αντισεισμικής θωράκισης που προσφέρει η εφεύρεσή μου.
Ο όρος μέτρηση μπορεί να σημαίνει είτε απαρίθμηση με χρήση των φυσικών αριθμών, είτε σύγκριση της ποσότητας κάποιου φυσικού μεγέθους με ένα πρότυπο, δηλαδή σύγκριση με κάποια σταθερή ποσότητα του ίδιου φυσικού μεγέθους. Δηλαδή μέτρησα τις ζημιές στο ίδιο φυσικού μεγέθους σεισμικό δοκίμιο σε δύο φάσεις. Καταρχήν όταν αυτό έφερε την ευρεσιτεχνία μου, και κατόπιν τις ζημιές που έπαθε χωρίς την ευρεσιτεχνία μου ( η οποία δεύτερη μέθοδος είναι αυτή που σχεδιάζουν σήμερα οι πολιτικοί μηχανικοί. ) Αυτά είναι συγκρίσιμα ομοιογενή φυσικά μεγέθη διότι η μάζα το μέγεθος ο χρόνος και η ποσότητα ύλης του δοκιμίου είναι ίδια και στα δύο πειράματα τα οποία γίνονται μόνο και μόνο για να συγκριθεί η μέθοδος σχεδιασμού της ευρεσιτεχνίας με αυτήν του σημερινού αντισεισμικού σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης είναι εμφανή προς το τέλος αυτού του βίντεο το οποίο περιλαμβάνει και τα δύο πειράματα δίπλα δίπλα στην οθόνη ώστε να συγκρίνετε τις δύο μεθόδους μαζί προς όλες τις μετρήσεις. ( μέτρηση ζημιών, επιτάχυνσης κ.λ.π )
[youtube] https://www.youtube.com/watch?v=zhkUlxC ... 8pbBjLFAwA [/youtube]
Τελευταία επεξεργασία από seismic σε Πέμ 28 Μαρ 2019, 3:28 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.

Re: Σεισμός στην Ιαπωνία

#132
ΕΦΑΡΜΟΣΜΈΝΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΏΝ
Ονομάζομαι Γιάννης Λυμπέρης και είμαι ανεξάρτητος ερευνητής της αντισεισμικής τεχνολογίας των κατασκευών.
Έχω εφεύρει διάφορες αντισεισμικές μεθόδους σχεδιασμού με τους κατάλληλους μηχανισμούς η οποίες σκοπό έχουν να ελέγξουν τις παραμορφώσεις των δομικών κατασκευών επιτρέποντας μεν σε αυτές να λικνίζονται μέσα στην ελαστική περιοχή μετατόπισης, στην οποία δεν παρουσιάζονται αστοχίες, χωρίς όμως να τους επιτρέπετε να περάσουν σε ανελαστικές μετατοπίσεις οι οποίες επιφέρουν ψαθυρές αστοχίες. Η βλάβη και η παραμόρφωση μιας κατασκευής είναι στενά συνδεδεμένες έννοιες αφού με τον έλεγχο των παραμορφώσεων κατά την διαδικασία του σχεδιασμού ελέγχεται και η βλάβη. Ο μηχανισμός αποτελείται από έναν τένοντα ο οποίος διαπερνά ελεύθερος μέσα από σωλήνα διόδου όλα τα άκρα των τοιχωμάτων, καθώς και το μήκος μιας γεώτρησης ευρισκόμενη μέσα στο έδαφος θεμελίωσης κάτω από αυτά. Το κάτω άκρο του πακτώνεται μέσα στα βάθη της γεώτρησης με έναν μηχανισμό πάκτωσης τύπου άγκυρας. Το άνω άκρο του πακτώνεται πάλη στα ανώτατα άκρα των τοιχωμάτων με έναν μηχανισμό πάκτωσης. Αυτός ο μηχανισμός του ανώτατου άκρου εκτός από μηχανισμός πάκτωσης είναι και μηχανισμός έλξης και έχει την δυνατότητα να επιβάλει και θλιπτικά φορτία στην διατομή. Η έλξη του τένοντα από τον μηχανισμό έλξης ευρισκόμενος στα ανώτατα άκρα των τοιχωμάτων καθώς και η αντίδραση σε αυτήν την έλξη προερχόμενη από το άλλο πακτωμένο άκρο του τένοντα στα βάθη της γεώτρησης δημιουργούν την ένωση των τοιχωμάτων με το έδαφος. Πρωτίστως έχουμε πακτώσει τον μηχανισμό άγκυρας μέσα στο έδαφος δημιουργώντας με έναν μηχανισμό του εμπορείου έλξη στον τένοντα, διπλάσια των εντάσεων που θέλουμε να παραλάβουμε, μεταξύ της επιφάνειας θεμελίωσης και του μηχανισμού αγκύρωσης ευρισκόμενος στα βάθη της γεώτρησης. Κατά την έλξη ο μηχανισμός ασκεί περιφερειακές πιέσεις προς τα πρανή της γεώτρησης εξασφαλίζοντας συμπύκνωση των μαλακών εδαφών και μεγάλη τριβή στην διεπιφάνεια των σιαγόνων του μηχανισμού και του εδάφους εξασφαλίζοντας την επιθυμητή πάκτωση με το έδαφος. Διατηρώντας αυτές τις πιέσεις του μηχανισμού προς τα πρανή της γεώτρησης γεμίζουμε με ένεμα την οπή για περαιτέρω πρόσφυση καθώς και για την προστασία του μηχανισμού από την οξείδωση. Όταν ολοκληρωθεί η πάκτωση στο έδαφος έχουμε έναν μηχανισμό πάκτωσης ο οποίος δέχεται επιτυχώς τόσο τις ανοδικές όσο και τις καθοδικές εντάσεις σχεδιασμού του πέλματος της βάσης θεμελίωσης. Αφού ολοκληρωθεί πρωτίστως η πάκτωση στο έδαφος και ολοκληρωθεί μετέπειτα η ελεύθερη διέλευση μέσα από σωλήνες του τένοντα και η προέκταση του στο ανώτατο άκρο της κατασκευής, ( σταδιακά κατά την αποπεράτωση του έργου ) τότε ή πακτώνουμε το άνω άκρο του τένοντα στα ανώτατα άκρα των τοιχωμάτων, ή επιβάλουμε με τον μηχανισμό έλξης θλιπτικές εντάσεις στην διατομή τους. Η μέθοδός μου περιλαμβάνει κατασκευή ικανού αριθμού και μεγέθους τοιχωμάτων οπλισμένου σκυροδέματος στα οποία ο μηχανισμός επιβάλει θλιπτικά φορτία σε όλα τα άκρα της διατομής τους. Αυτήν την δύναμη που εφαρμόζει τα θλιπτικά φορτία προέρχεται από μια εξωτερική πηγή, αυτή του εδάφους θεμελίωσης. Τα τοιχώματα αυτά μπορεί να βρίσκονται στην περίμετρο του κτηρίου (πλην προσόψεων καταστημάτων), να περιβάλλουν το κλιμακοστάσιο και τον ανελκυστήρα (ισχυροί πυρήνες), και ενδεχομένως να αποτελούν εσωτερικά τοιχώματα (π.χ. διαχωρισμού διαμερισμάτων) καθ΄ όλο το ύψος του κτηρίου. Η τοποθέτηση πολλών ισχυρών τοιχωμάτων συνεπάγεται βέβαια, λόγο της μεγάλης δυσκαμψίας τους, σημαντική μείωση της θεμελιώδους ιδιοπεριόδου της κατασκευής. Αυτό, σε συνδυασμό και με την θεώρηση q=1, οδηγεί σε αντίστοιχα μεγάλη αύξηση των σεισμικών φορτίων της κατασκευής. Εν τούτης, δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι ακριβώς λόγο των πολλών και ισχυρών τοιχωμάτων αυξάνει περισσότερο η αντοχή ή αντίστροφα μειώνονται τα φορτία διατομής παρά την αύξηση των σεισμικών φορτίων. Τα τοιχώματα κατά το λίκνισμα της κατασκευής παραλαμβάνουν ροπές ( Μ ), ορθές δυνάμεις ( Ν ) ( θλιπτικές και εφελκυσμού ), και τέμνουσες ( Q ) Το σκυρόδεμα του τοιχώματος υπό την επιβολή των θλιπτικών εντάσεων του μηχανισμού αυξάνει την αντοχή του ως προς τις τέμνουσες ( Q ) κατά 36% Της θλιπτικές εντάσεις ( Ν ) τις παραλαμβάνει η διατομή του τοιχώματος και τις στέλνει πάνω στον μηχανισμό πάκτωσης του εδάφους ο οποίος τις μεταβιβάζει στα πρανή μέσα στα βάθη της γεώτρησης αυξάνοντας την απόκριση του εδάφους θεμελίωσης ως προς τις καθοδικές εντάσεις. Τις ανοδικές εντάσεις του τοιχώματος τις παραλαμβάνει ο τένοντας από το ανώτατο άκρο του και τις εκτρέπει ελεύθερα και απευθείας μέσα στο έδαφος. Κατά αυτήν την μέθοδο σταματάει η ανάκληση του πέλματος βάσης καθώς και η ελαστική συμπεριφορά του τοιχώματος, αιτίες οι οποίες δημιουργούν τις ροπές ( Μ ) στους κόμβους οι οποίες ευθύνονται για την κάμψη μέχρι αστοχίας των στοιχείων του φέροντα οργανισμού. Οι εντάσεις εφελκυσμού ( Ν ) που παρατηρούνται στην μια από της δύο παρειές του τοιχώματος δεν υφίστανται πλέον διότι δεν υφίσταται πλέον οι δύο αντίθετες εντάσεις εφελκυσμού οι οποίες τείνουν να επιμηκύνουν την μια παρειά του τοιχώματος.
Απάντηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron